Datalekken

Waar u aan moet denken als het om datalekken gaat, kunt u lezen op de website van Kubbenga Advocatuur.

 

Data in de cloud

Wat cloud computing is kunt, u lezen op de website van Kubbenga Advocatuur.

 

Rechter interpreteert licentieovereenkomst

TNO en FMS/FINAPRES MEDICAL SYSTEMS tekenen een licentieovereenkomst. FMS/FINAPRES MEDICAL SYSTEMS had daar meer van verwacht dan TNO wilde blootleggen. De rechter (zie Rechtspraak.nl onder ECLI:NL:RBDHA:2014:14764) gaf TNO gelijk. Hoe komt het toch dat partijen niet duidelijk voor ogen hadden wat men van elkaar mocht verwachten? De bij de totstandkoming van de overeenkomst betrokken partijen hadden toch verder moeten kijken dan de juridische puntjes op de i, namelijk waar het écht om gaat. En mochten er juristen/advocaten bij betrokken geweest zijn, dan hadden ze blijkbaar weinig technische kennis om de implicaties van het contract te kunnen doorgronden.

E-Book mag tweedehands doorverkocht worden

Betreffende de uitputtingsleer heeft de Amsterdamse voorzieningenrechter op 21 juli 2014 bepaald dat e-books netzo als papieren boeken tweedehands doorverkocht mogen worden.

Wat is het geval? Tom Kabinet faciliteert  via haar website tweedehandsverkoop van e-books. Tom Kabinet stelt aan de verkoper als voorwaarde dat geen eigen kopie achtergehouden wordt en dat de e-book niet uit illegale bron is verkregen. Er wordt in het e-book een watermerk aangebracht waardoor illegale kopieën terug te traceren zijn naar het door Tom Kabinet verkochte exemplaar. De Nederlandse Uitgeversbond (NUV) zint dat niet en startte een kort geding.

Volgens de NUV geldt de UsedSoft-uitspraak (gedownloade software mag doorverkocht worden) slechts voor software. De rechter twijfelt daaraan. De in de Softwarerichtlijn en Auteursrechtrichtlijn gebruikte begrippen dienen dezelfde betekenis te hebben. In een bodemprocedure kan dit middels prejudiciële vragen aan het  Europees Hof van Justitie nagevraagd worden.

Belastingdienst vangt bot bij vergaring big data

De voorzieningenrechter van Rechtbank Oost-Brabant geeft SMSPARKING B.V. gelijk dat ze niet gewoonweg alle parkeergegevens als big data aan de Belastingdienst hoeft te geven. Zie het vonnis op Rechtspraak.nl (ECLI:NL:RBOBR:2013:6553).

Vooral rechtsoverweging 4.23 vind ik interessant:
In deze zaak van SMSParking staat naar het oordeel van de voorzieningenrechter het hiervoor genoemde ongelimiteerde karakter van de aan SMSParking gevraagde privacygevoelige volledige parkeerinformatie van haar klanten, in samenhang met het in algemene termen omschreven oogmerk van de Belastingdienst aan toewijzing van de gevraagde voorlopige voorziening in de weg. Onvoldoende aannemelijk is geworden dat het door de Belastingdienst van SMSParking verlangde meewerken aan een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van alle klanten die in 2012 van haar diensten gebruik hebben gemaakt evenredig is aan het door de Belastingdienst nagestreefde doel en, in de termen van art. 8 EVRM, voldoet aan de noodzakelijkheidseis. Het is niet aan de rechter en zeker niet aan de rechter in kort geding om in algemene zin te bepalen waar de grens precies moet liggen, maar hier gaat het verzoek in deze vorm naar het oordeel van de voorzieningenrechter in ieder geval te ver, beoordeeld binnen het spanningsveld tussen artikel 8 EVRM en de Wbp enerzijds en artikel 53 AWR anderzijds.

Als de Belastingdienst informatie over specifieke kentekens bij SMSParking wil opvragen dan dient hij specifieke kentekens en de daarbij behorende belastingplichtigen te noemen.

Klachtplicht bij niet-nakoming

De Hoge Raad heeft op 25 oktober 2013 (ECLI:NL:HR:2013:1034) bepaald dat de aandeelhouders niet binnen bekwame tijd zoals door artikel 6:89 BW wordt voorgeschreven hebben geprotesteerd bij Priority en dat reeds hierom de tegen Priority ingestelde vorderingen dienen te worden afgewezen.

Het Gerechtshof Amsterdam was in haar arrest (ECLI:NL:GHAMS:2011:BV8103) van oordeel dat de enkele mededeling in de notice dat sprake is van een “serious breach of fiduciary duties” niet kan worden beschouwd als een protest in de zin van artikel 6:89 BW. Priority had tevens geïnformeerd dienen te worden over de aard en/of omvang van de (dreigende) tekortkoming van Priority. Concrete klachten worden jegens Priority eerst in de onderhavige in juni 2006 gestarte procedure naar voren gebracht, hetgeen niet binnen bekwame tijd in de zin van artikel 6:89 BW moet worden geacht.

Klachtplicht bij koop

Fits All koopt van Design Express een softwareprogramma met gebreken. Verkoper en koper waren het met elkaar eens dat het gekochte programma niet naar behoren functioneerde. Daarom ging Fits All er vanuit dat formeel klagen niet meer nodig was. Op grond van artikel 7:23 Burgerlijk Wetboek heeft de koper namelijk een klachtplicht. De Rechtbank Rotterdam en het Hof Den Haag dachten daar anders over en Fits All kreeg in beide instanties ongelijk. Niet snel moet men denken dat de wettelijke klachtplicht overgeslagen kan worden. Het arrest is te vinden op rechtspraak.nl onder ECLI:NL:GHDHA:2013:3228.

Is Ivo Opstelten onze Big Brother?

Minister Opstelten lanceert een wetsvoorstel waarbij de opsporingsbevoegdheden om computercriminaliteit op te sporen verruimd worden. Ik vraag mij serieus af of deze verruiming echt nodig is. Dit omdat elke verruiming van opsporingsbevoegdheden gepaard gaat met een schending van grondrechten, zoals briefgeheim of privacy.

Lukraak gaan terughacken, is net zo absurd als de wens om bij iedereen thuis webcams te gaan ophangen, of de ingebouwde webcam op iemands laptop te gaan gebruiken. Terughacken zal weinig soelaas bieden, terwijl verruimde opsporingsbevoegdheden mogelijk de rechtsstaat in hoge mate zullen aantasten.

Het beleid van Opstelten, Teeven en overige VVD-maten lijkt gericht te zijn op de realisatie van de Big Brother figuur uit het boek ‘Nineteen Eighty-Four’ van George Orwell. Het in 1949 geschreven boek ligt ongetwijfeld op het nachtkastje van enkele bewindslieden met Pim Fortuyn trekjes.

Bij een Telegraafjournaliste werd al eens een huisdoorzoeking gedaan onder het mom dat haar onderzoek een gevaar zou zijn voor de staatsveiligheid. Een overheid die niet eens het werk van een journalist respecteert, is een gevaarlijke overheid. De Orwellische nachtmerrie is dichterbij dan menigeen zal willen geloven. Voor enkelen is die nachtmerrie al een feit.

Hackers en terroristen roei je niet uit door met gelijke munt terug te betalen. Bombastisch roepen dat de overheid moet kunnen terughacken, zal de echte hacker slechts als een provocatie opvatten. Met een beetje geluk zal de computer die de hacker gebruikt onschadelijk worden gemaakt. En dan? De echte crimineel zal Opstelten pas te pakken krijgen als het kwaad al is geschied. Makkelijker te grijpen zijn de pubers die hun ‘ik’, hun identiteit, in de buitenwereld aan het onderzoeken zijn. Pubers hebben echter nog niet het besef bij voorbaat te begrijpen wat de nadelige consequenties van het handelen zou kunnen zijn. En omdat de internettechnologie niet adequaat te beveiligen valt – in ieder geval niet door de overheid zelf zo blijkt uit de praktijk – zal de intelligente puber simpel in computers in kunnen breken en tot crimineel bestempeld worden. Met de huidige wettelijke opsporingsmethoden is de puber snel op te sporen. De doorgewinterde crimineel zal met het voorstel van Opstelten zelden gepakt kunnen worden.

Hoe hardvochtig Opstelten is bleek ook wel aan het niet toelaten van een vondelingenkraamkamer. Zijn betoog daartegen in de Tweede Kamer kwam op mij over als van een man zonder enig mededogen. Het strafbaar stellen van illegalen hoort ook al in dit rijtje. Om heel eerlijk te zijn ben ik bang voor zulke mannen. Alleen al daarom acht ik het volkomen ongepast om deze regering nog meer opsporingsbevoegdheden te geven.

Het probleem van deze overheid is dat ze niet de mankracht hebben om de bestaande wet adequaat uit te voeren. Zedenzaken, mishandelingen, vandalisme, zaken waar de gemiddelde burger mee te maken kan krijgen, blijven maandenlang op de stapel liggen. Gewoonweg omdat de politiemacht ‘urgentere’ zaken heeft liggen. Zaken die in de publiciteit komen en electoraal lekker liggen, krijgen immers voorrang.

Terughacken – met alle voorziene en onvoorziene implicaties – is niet het antwoord op het probleem.

Het probleem is het internet. Het gaat om beveiliging. Een technisch probleem dus. En een technisch probleem juridisch aanpakken, is altijd hollen achter de feiten aan. Wat Opstelten wil zal niet bijdragen tot minder hackers. Wat Opstelten wil zal wél bijdragen tot het verder te grabbel gooien van onze privacy. In iemands computer mogen inbreken, betekent voor mij het schenden van mijn briefgeheim. Wat vroeger in brieven stond, staat tegenwoordig in onze computers. Daar heeft de overheid vanaf te blijven. Al jeuken de vingers!

De burger moet waken voor zijn vrijheid, voor zijn recht op een mening, voor zijn grondrechten. Anderen hebben onze mensenrechten met de dood moeten bekopen. Als je dan niet wilt beseffen hoe het voelt om ‘bespitzelt’, bespioneerd, te worden, ageer dan tegen de poging van Opstelten om jou je privéleven te ontnemen uit respect voor de mensenrechtenvoorvechters.

Justitie heeft voldoende opsporingsbevoegdheden.

Laat ze eerst maar hun tot stof wordende stapels huiswerk wegwerken.

 

Website fouteadvocaten.org uit de lucht

In kort geding heeft de President van de Haarlemse Rechtbank bepaald dat de uitlatingen op de website fouteadvocaten.org onrechtmatig zijn (LJN: BX9028).

Aan de ene kant staat een aan een ieder toekomend recht op vrijheid van meningsuiting als bedoeld in artikel 10 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Dat recht kan ingevolge het bepaalde in het tweede lid van artikel 10 EVRM slechts worden beperkt indien de beperking bij wet is voorzien en in een democratische samenleving noodzakelijk is, bijvoorbeeld ter bescherming van rechten van anderen. Van een beperking die bij de wet is voorzien, is sprake wanneer de uitlatingen op de website onrechtmatig zijn.

De rechter vindt de uitlatingen op de website zeer negatief en diffamerend en de domeinnaam “fouteadvocaten” lijkt slechts bedoeld te zijn om negatieve kritiek op advocaten te publiceren. Van die kritiek wordt geen enkele feitelijke onderbouwing gegeven en daar wordt van de kant van de website ook niet om gevraagd. Lezers worden min of meer aangemoedigd om termen als “achterbaks, laks, onkundig, liegt, bedriegt” en dergelijke te gebruiken. De uitlatingen worden geplaatst zonder dat wederhoor wordt toegepast. Degenen op wie de uitlatingen betrekking hebben hebben ook achteraf niet de mogelijkheid om hun zienswijze kenbaar te maken. Voor zover met de website wordt beoogd een maatschappelijk belang te dienen – bijvoorbeeld om misstanden in de advocatuur aan de kaak te stellen en het publiek daarover te informeren- valt niet in te zien dat dat belang met deze werkwijze gediend kan zijn. Op grond van het voorgaande komt de voorzieningenrechter tot het oordeel dat de uitlatingen op de website als onrechtmatig moeten worden aangemerkt. En daarom moest de website uit de lucht.

Cookie wetgeving

Sinds medio 2012 geldt in Nederland de ‘cookie-wetgeving’.

Artikel 11.7a van de Telecommunicatiewet bepaalt dat ‘een ieder die door middel van elektronische communicatienetwerken toegang wenst te verkrijgen tot gegevens die zijn opgeslagen in de randapparatuur van een gebruiker dan wel gegevens wenst op te slaan in de randapparatuur van de gebruiker’ de gebruiker duidelijke en volledige informatie dient te verstrekken overeenkomstig de Wet bescherming persoonsgegevens.

Alle informatie die  herleidbaar is tot een persoon is een persoonsgegeven. Volgens het College Bescherming Persoongegevens is zelfs een IP-adres dat. Met de nieuwe wetgeving mag je zonder toestemming van de bezoeker(s) van je website ook geen gebruik meer maken van gegevens voor statistische doeleinden. Google Analytics behoort daar ook toe.